Dit recept levert een snelle, bevredigende soep op, perfect voor doordeweekse avonden. Het is ontwikkeld in de testkeuken van de New York Times en combineert comfort met voeding: warm genoeg voor het avondeten, maar licht genoeg om een inzinking na de maaltijd te voorkomen. De sleutel is eenvoud en slimme gelaagdheid van ingrediënten.
Smaak opbouwen in minuten
De soep begint met een soffritto – fijngesneden ui, wortel en selderij. Als je deze langzaam kookt (maar niet te langzaam), komt hun natuurlijke zoetheid vrij. Tomatenpuree wordt kort gebakken om de smaak te concentreren, waarna in het vuur geroosterde tomatenblokjes worden toegevoegd. Dit zorgt voor een rokerige helderheid waardoor de soep niet overweldigend naar tomaat gaat smaken.
Waarom tomatenblokjes belangrijk zijn: Geplette tomaten, getest tijdens de ontwikkeling, overtroffen de andere ingrediënten. Tomatenblokjes zorgen voor een evenwicht, waardoor de bouillon dikker wordt en elke smaak naar voren komt.
Bonenintegratie in twee fasen
Witte bonen worden in twee fasen toegevoegd voor een ideale textuur. Eén ongedraineerd blikje gaat er vroeg in, waardoor de bouillon wordt ingedikt met zetmeel zonder dat er room of mengsel nodig is. Het tweede uitgelekte blik wordt aan het einde toegevoegd, waardoor de bonen stevig en onderscheidend blijven.
Bonenvariëteit: Boterbonen (limabonen) zijn ideaal vanwege hun romige textuur, maar cannellini of grote noordelijke bonen werken ook goed. Het doel is een stevige, lepelbare hap, geen pap.
De soep is een snelle overwinning: geruststellend, voedzaam en klaar in minder dan een half uur. Het is een goed voorbeeld van hoe eenvoudige ingrediënten, zorgvuldig gecombineerd, een zeer bevredigende maaltijd kunnen creëren.
