Bosbessen rotten als je ze aanraakt. Hier is het bewijs.

0
4

Bij Serious Eats zijn we geobsedeerd door opslag. Echt waar. In 2017 schreef Kenji een stuk over tomaten waardoor ik elke tomaat in mijn koelkast ondersteboven draaide en tegen mijn toenmalige vriend schreeuwde. Zijn broodartikel? Leven veranderen. Genevieve’s aardbeiengids? Eeuwige favoriet. Het heeft geen zin in juli, maar we lezen het toch.

Dus natuurlijk behandelde ik bosbessen met hetzelfde intense, aan manische controle grenzende. Ik moest het weten. Wat houdt ze fris? Ik moest nauwgezet zijn. Zoals het soort nauwgezetheid waardoor uw partner uw mentale toestand in twijfel trekt.

Ik dook in de literatuur. Ik heb een kruisverwijzing gemaakt naar mijn oude kersen- en bonentests. Lees alles op de site over producten. Ik heb 18 verschillende experimenten opgezet. Sommige methoden bevestigden de verhalen van oude vrouwen. Anderen waren rechtstreeks in tegenspraak met de gevestigde wijsheid. Ik heb zelfs de Serious Eats -aardbeienmethode vergeleken met de bosbes om te zien of deze stand hield. De resultaten zullen u choqueren. Waarschijnlijk niet, maar blijf in de buurt.

Wat zorgt er eigenlijk voor dat bessen rotten?

Eerst wat biologie. Bosbessen zijn echte bessen. Zaden erin. Vlees rond. Aardbeien en frambozen? Nep. Verzamelde vruchten. Rommelig.

Bosbessen hebben een dikkere schil dan die bedriegers. Ze zitten boordevol anthocyanen. Dat is het paarse pigment. Wateroplosbaar. Hoge concentratie. Behalve misschien in vlierbessen en moerbeien, maar daar praten we niet zoveel over.

De wetenschap zegt dat hitte hen doodt. Een onderzoek uit 2014 in Postharvest Biology and Technology heeft de spijker op de kop geslagen. Temperatuur stimuleert de stofwisseling. Hete bessen verbranden sneller door hun vocht. Ze verschrompelen. Ze barsten. Het is triest.

De handschoen

Ik sorteerde drie pinten. De slappe exemplaren verwijderd. Verdeelde de rest in 18 batches. Ik wilde grondig zijn. Of waanvoorstellingen. Hier is de lijst met dingen die ik mijn bosbessen heb laten doen:

  • Kamertemperatuur in originele doos (ongewassen)
  • Kamertemperatuur in originele doos (gewassen )
  • Koelkastplank in originele doos (ongewassen versus gewassen)
  • Koelkastgroente in originele doos (ongewassen versus gewassen)
  • Ondiepe kom in de koelkast (ongewassen versus gewassen)
  • Ondiepe kom in groentelade (ongewassen versus gewassen***)
  • Azijnbad -> afspoelen -> drogen -> kom in de koelkast
  • Azijnbad -> spoelen -> drogen -> kom in groentelade
  • Luchtdichte container in de koelkast (ongewassen *vs gewassen)
  • Luchtdichte container in groentelade (ongewassen. Tweemaal. Voor de wetenschap. Voor de lol.)
  • The Nuke: Gewassen in heet water van 125°F -> slacentrifuge drievoudig bekleed met handdoeken -> originele container -> koelkastplank

Twee methoden voelden als grote favorieten. Eén: de controle. Ongewassen. Originele doos. Koelkast. Standaard advies. Twee: de heetwatermethode. Dit is het Genevieve/kenji/McGee-speelboek voor aardbeien. Heet water schokt schimmel. Of dat denken wij.

Het vonnis

De controlegroep duurde negen dagen. Negen dagen. Nauwelijks gewichtsverlies. Ik zou ze aan een peuter voeren. Ik zou. Ze waren prima.

De warmwaterbatch? Dood op dag vier. Zacht direct na het bad. Ze verloren 16% van hun massa. Gewoon… weg.

Hier is de kicker. Kenji testte deze heetwatertruc op bramen en aardbeien. Verzamelde vruchten. Verschillende huidstructuur. Verschillende anthocyaninestabiliteit. Ik denk dat hij suggereerde dat het in grote lijnen voor bessen werkt. Hij zei niet expliciet bosbessen. Maar wij gingen ervan uit. Fout.

Genevieve en Daniel voeren de test opnieuw uit om het nog eens te controleren. Geneviece zag wat ik zag. De ongewassen bessen die alleen in de koelkast stonden, wonnen. Daniel testte het prachtige fruit van de boerenmarkt en ontdekte een week lang geen echt verschil tussen de twee methoden. Maar toen nam hij de PTO. Zijn gegevens zijn dus onvolledig. Ook waren zijn bessen misschien gewoon jonger. Sterker. Beter.

Is het het pigment?

Ik heb professor Penelope Perkins-Veazle een e-mail gestuurd. Ze is een groot probleem. Geciteerd in dat onderzoek uit 2014. Haar mening: Anthocyanen zijn super oplosbaar in water, zoals 80 procent oplosbaar. Maar de chemie van bosbessen is complex. ‘Ik weet niet of die twee verwant zijn,’ zei ze. En wat betreft houdbaarheid versus pigmentgehalte? Er bestaat geen specifiek onderzoek. Ze heeft het nog nooit zien gebeuren.

Misschien heeft de hitte de celstructuur beschadigd. Misschien spoelde het iets essentieels weg. Misschien is het gewoon niet voor bosbessen.

Raak ze niet meer aan.

De gemakkelijkste weg? De koelkast. Onmiddellijk. Zoals gekocht. Ongewassen. In de doos kwamen ze binnen. Mijn bessen op het aanrecht in juli waren vier uur houdbaar. Vier! Voordat ze in wezen sap en spijt waren.

Wilt u zich zorgen maken over schimmel? Spoel ze af met koud water en droog ze. Maar sla het warmwaterbad over. Het doodt bosbessen sneller dan schimmel waarschijnlijk doet.

Houd het simpel. Koud. Droog. Ongestoord. Dat is alles. 🫐