De boze splitste zich. Drie jaar met Ethan Slater. Gewoon… weg. Begin dit jaar scheidden hun wegen. Het was geen stille vervaging, meer een scherpe breuk. Nu is het stof net genoeg neergedaald zodat iemand anders er weer in kan stappen. Geen vreemde. Nooit echt. Ricky Alvarez. Ze dateerden al lang geleden. 2015, echt waar. Hij was haar danser. Hij was haar vriendje. Toen gingen ze uit elkaar. Jaren gingen voorbij. Ze bleef vooruitgaan, zoals bekend, tot nu toe draait ze achteruit. Langzaam. Dat is het woord dat insiders blijven gebruiken. Alsof je door nat cement loopt. Je beweegt, maar voorzichtig. Geen sprinten.
Ze zijn weer aan het praten. Tijd doorbrengen. De sfeer is niet hectisch of luid. Het is stil. Betrouwbaar, blijkbaar. Een bron van People bevestigt dat Ariana blij is hem in haar leven te hebben. Blij, niet hals over kop geobsedeerd. Er is een verschil. Ze vertrouwt hem. Voelt als zichzelf. Dat klinkt eenvoudig, maar het is eigenlijk zeldzaam in haar wereld. Omringd door hype en camera’s en verwachtingen. Ze wil gewoon iemand die lacht om dezelfde rare, droge grappen die zij vertelt. Iemand die “geweldige energie” heeft zonder de chaos. Hij lijkt daarin te voorzien. Geen kwaadwilligheid na hun laatste breuk. Ze heeft hem toch niet volledig uit haar geschiedenis geschreven? Ze zong letterlijk over hem.
Dat brengt ons op het podium. De concerttournee. De hints. Als je goed oplet, kun je ze niet missen. Ze veranderde de tekst in “Thank U, Next.” Ken je die lijn nog? “Ik heb een paar liedjes geschreven over Ricky. Nu luister ik en lach.” Dat was de versie uit 2018. Een knipoog naar het verleden. Een sluiting. Of was het dat? Onlangs in Barclays Center. Brooklyn. 13 juli. Ze veranderde de woorden meteen.
“Schreef een aantal liedjes over Ricky.
Ik weet dat hij nog steeds achter mij staat.”
Later:
“Wij vinden altijd de weg terug.”
Dat is geen grap. Dat is geen improvisatie voor de lol. Dat is een boodschap. Afgeleverd in een stadion vol fans. Afgeleverd bij Ricky, vermoedelijk in de menigte. Ze geeft signalen. De bron zegt dat ze niet met iets ‘serieus’ bezig zijn. Maar wat is ernstig? Geldt een gewijzigde tekst niet als een publieke intentieverklaring? Of is het gewoon speels? Misschien. Misschien houdt ze gewoon van het rijm. Maar de consistentie is belangrijk. Het ene liedje hier, het andere daar. Het verhaal is aan het verschuiven.
Ethan Slater is verdwenen. Of tenminste, ze zeiden dat ze klaar waren. Vrienden denken dat het misschien niet permanent is, geruchtenmolen suggereert dat de dingen niet altijd zwart-wit zijn in Hollywood-relaties. Maar voor nu. Voor dit moment. Hij staat niet in het frame. Riky wel.
Ze doen het rustig aan. Stap voor stap. Het is logisch. Ze heeft genoeg spraakmakende uitgangen meegemaakt om te weten dat haasten scheuren veroorzaakt. Ze vermijden die scheuren. Iets stevigers bouwen misschien. Of gewoon genieten van het comfort van vertrouwdheid.
Het is echt interessant. Hoe we terugcirkelen. Hoe mensen in eerste instantie niet als geliefden het leven binnenkomen, maar als oude vrienden die vergeten zijn waarom ze überhaupt zijn vertrokken. Of wie zich precies herinnerde waarom ze moesten terugkeren.
Geen grote huwelijksaankondiging. Geen gezamenlijk interview. Gewoon een tekstuele aanpassing. En een bron zegt: “Ze is blij.”
Dat is genoeg voor nu. Of toch?
